رویدادها و اخبار
روز جهانی بناها و محوطهها 2026 – پاسخ اضطراری برای میراث زنده در زمینههای تعارض و سوانح
روز جهانی بناها و محوطهها ۲۰۲۶ – پاسخ اضطراری برای میراث زنده در زمینههای تعارض و سوانح
روز جهانی بناها و محوطههای تاریخی (IDMS) که هر سال در ۱۸ آوریل از سوی ایکوموس برگزار میشود، این امکان را برای علاقهمندان میراث، متخصصان میراث فرهنگی، و اعضای ایکوموس فراهم میآورد تا توجهها را به مسئولیت مشترک در پاسداری از میراث معطوف کنند.
در سال جاری، روز جهانی بناها و محوطههای تاریخی بر نمایانسازی فعالیتهایی تمرکز دارد که با هدف حفاظت و صیانت از «میراث زندۀ» دارای اهمیت فرهنگی جهانی انجام میشود؛ میراثی که در زمینههای پیچیده و چندمخاطره، بهسبب شتابگیری سوانح و تعارضها، بهگونهای فزاینده در معرض خطر قرار گرفته است.
«میراث زنده» چیست؟
یونسکو «میراث زنده» را چنین تعریف میکند: «سنتهای شفاهی، هنرهای نمایشی، شیوههای اجتماعی، آیینها و رویدادهای آیینی، دانش و شیوههای مرتبط با طبیعت و کیهان، و دانش و مهارتهای مربوط به صنایعدستی.»
در نگاه ایکوموس، «میراث زنده» تمامی ابعاد میراث فرهنگی ــ ملموس، ناملموس و طبیعی ــ را دربر میگیرد.*
این پرسش مطرح است که متخصصان میراث، جوامع، نهادها و تصمیمگیران در همۀ سطوح چگونه میتوانند به سوانح و تعارضهایی که میراث زنده را تحت تأثیر قرار میدهد، پاسخ مؤثرتری بدهند؟ آنان بهصورت جمعی چه نقشی میتوانند ایفا کنند و برای اثربخشی در این مسیر، به چه چیزهایی نیاز دارند؟
زمینۀ شکلگیری موضوع روز جهانی بناها و محوطههای تاریخی ۲۰۲۶
برنامۀ علمی سهسالۀ ایکوموس (۲۰۲۴–۲۰۲۷) فعالیتهای خود را ذیل عنوان «میراث تابآور در برابر سوانح و تعارضها – آمادگی، پاسخ و بازتوانی» چارچوببندی کرده است. پس از تمرکز بر «آمادگی» در سال ۲۰۲۵، ایکوموس در سال ۲۰۲۶ توجه خود را به پاسخ اضطراری در حفاظت از میراثی معطوف میکند که از سوانح و تعارضها آسیب دیده یا متأثر شده است.
پاسخ اضطراری یک مداخلۀ منفرد و جداافتاده نیست، بلکه بخشی جداییناپذیر از چرخۀ گستردۀ مدیریت خطر سوانح بهشمار میآید؛ چرخهای که اطمینان میدهد اقدامات اضطراری، تابآوری را تقویت میکنند، بیآنکه پیامدهای بلندمدت را از پیش تعیین کنند. این رویکرد طیفی گسترده از ابتکارات را دربر میگیرد: از کنشگری و تحلیل گرفته تا اقدامات میدانی در حوزههای پیشگیری، کاهش خطر، آمادگی، پاسخ اضطراری و بازتوانی. این تلاشها در مجموع میکوشند از «میراث زنده» و جوامعی که آن را زنده نگه میدارند، در برحههای بروز بحران پاسداری کنند.
پیوند با متون دکترینال و رویدادهای قانونی ایکوموس
فعالیتهای مرتبط با این موضوع به توسعۀ مستمر و اجرای متون دکترینال ایکوموس نیز یاری میرساند؛ از جمله «منشورِ در دست تدوینِ آمادگی برای پاسخ اضطراری به میراث فرهنگی در سوانح و تعارضها».
فعالیتهای روز جهانی بناها و محوطههای تاریخی در سال ۲۰۲۶ با سمپوزیوم علمی مجمع عمومی ایکوموس در ساراواک، مالزی (۱۷ تا ۲۴ اکتبر ۲۰۲۶ / ۲۵ مهر تا ۲ آبان ۱۴۰۵) به پایان خواهد رسید. موضوع این سمپوزیوم عبارت است از: میراث زنده: احترام – ارتقا – پذیرش – مشارکت.
چگونه میتوانم در روز جهانی بناها و محوطههای تاریخی مشارکت کنم؟
از همگان دعوت میشود تجربهها، رویدادها، انتشارات و نتایج گفتوگوهای خود را دربارۀ میراث زندۀ تابآور در زمینۀ پاسخ به تعارض و سوانح به اشتراک بگذارند.
شما نیز میتوانید با افزایش آگاهی عمومی و کمک به شناسایی طیف گستردهای از شیوههای علمی و سنتی در سراسر جهان ــ که در شرایط حدّی و استثنایی به حفاظت از میراث یاری میرسانند ــ نقشآفرینی کنید.
علاقهمندان میراث، متخصصان میراث و اعضای ایکوموس میتوانند:
- تأثیرات بالقوۀ تعارضها و سوانح بر منابع میراث را بررسی کنند؛
- صورتها و نمودهای تابآوری در مواجهه با این تأثیرات را واکاوی کنند؛
- و مشخص کنند که در چارچوب مأموریتها، ظرفیتها و ملاحظات اخلاقی خود، از منظرهای ملی و علمی، چه اقداماتی برای پاسخ دادن میتوان انجام داد.
برخی از فعالیتها میتواند شامل کارگاهها/سمینارها، انتشارات و آموزشهایی در زمینههای زیر باشد:
- پایش اضطراری؛
- فعالسازی ارزیابی نیازهای پروتکلهای ایمنی و امنیت؛
- ارزیابی خسارت؛
- ارزیابیهای مردممحور که میان نیازهای فوری انساندوستانه و نجات میراث در جریان سوانح و تعارضها توازن برقرار میکنند.
ایکوموس از کمیتههای خود دعوت میکند رویدادهایی با موضوع «پاسخ اضطراری برای میراث زنده در زمینههای تعارض و سوانح»
سازماندهی و در اجرای آنها همکاری کنند.
اطلاعات مربوط به فعالیتهای IDMS خود را با ایکوموس از طریق نشانی زیر به اشتراک بگذارید:
Communication@icomos.org
دریافت بستۀ ارتباطی سهزبانه (فرانسوی / انگلیسی / اسپانیایی)
ابتکارات پیشنهادی
قالبهای مشارکت میتواند شامل موارد زیر باشد (و محدود به آنها نیست):
- ارسال ویدئوهای ۱ تا ۲ دقیقهای (حداکثر) از سوی کمیتههای ملی ایکوموس، کمیتههای علمی بینالمللی، کارگروههای بینالمللی و اعضای فردی، با هدف نمایش رویکردهای محلی و منطقهای در مراقبت از «میراث زنده» در مواجهه با تعارضها و سوانح. ویدئوها میتوانند به نشانی communication@icomos.org ارسال شوند. لطفاً توضیحات، نقلقولها یا دادههای پشتیبان و نیز اطلاعات اعتبار را همراه ویدئو ارائه کنید.
- ارسال عکس همراه با ذکر اعتبار و زیرنویس، برای تبیین رویکردهای جاری حفاظت، روایتهای در حال تغییر و اهداف آینده میراث فرهنگی، در انطباق با اقتضائات فوری پاسخ اضطراری در مواجهه با تعارض و سوانح. در همۀ موارد، اطمینان حاصل کنید که حقوق استفاده از تصاویر نزد شما محفوظ است و اعتبار کامل ارائه شده است.
- برگزاری میزگردهای مجازی، وبینارها و کارگاهها برای پرداختن به خلأهای نظریۀ میراث و عمل حفاظت هنگام پاسخ دادن به تعارضها یا سوانح، با دعوت از نهادهای دولتی، صنایع و دیگر ذینفعان.
رویدادها، فعالیتها و دیگر دادههای ارسالی ممکن است بازبینی شده و در وبسایت ایکوموس، شبکههای اجتماعی و گزارش سالانۀ ایکوموس منتشر شود.
مشارکت فعال اعضا و کمیتهها در روز جهانی بناها و محوطههای تاریخی (IDMS) فرصتی است برای نشان دادن اهمیت معاصر ایکوموس و ارزش کارهایی که اعضای آن انجام میدهند.
هشتگهای مرتبط:
#18April #ICOMOS #IDMS2026 #icomosIDMS2026
ایکوموس را در پستهای شبکههای اجتماعی خود تگ کنید.
* میراث طبیعی به تنوع زیستی، تنوع زمینشناختی و ویژگیهای طبیعی یک ناحیه—از جمله چشماندازها، منظرهای دریایی، آبراههها، جنگلها، مردابها، ارتفاعات، زیستگاهها و حیات وحش بومی (گیاهان، حشرات، پرندگان و جانوران)—اطلاق میشود. (مأخذ: (Source: An Comhairle Oidhreachta = TheHeritage Council. _What is Heritage?_ Kilkenny (Ireland), s.d. URL)
چهل و نهمین جلسۀ گروه تخصصی کودکان و میراث برگزار شد
چهل و نهمین جلسۀ گروه تخصصی کودکان و میراث در روز شنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۸:۳۰ ـ ۱۰:۳۰ بهصورت حضوری و برخط در دفتر مؤسسۀ فرهنگی ایکوموس ایران برگزار شد. نشست با خوشآمدگویی دکتر مهدی حجت و مرور روند پیشرفت فعالیتها و بررسی میزان مشارکت اعضا در ارائۀ نظرات پیرامون آدابنامه آغاز شد. مقرر شد نظرات موجود جمعبندی و اعمال شود. در ادامه بحثی دربارهی ضرورت داشتن یک مقدمهی مشترک برای معرفی آثار میراث فرهنگی به کودکان شکل گرفت. تأکید شد که این مقدمه نباید ماهیت آموزشی یا توضیحیِ رسمی داشته باشد، بلکه لازم است با زبانی کودکانه، تصویری و قصهمحور طراحی شود تا حس کنجکاوی و تعلق را در مخاطب برانگیزد. همچنین یادآوری شد که مخاطبان برنامه، کودکانی از سراسر ایراناند و یکی از عوامل مهم در ایجاد انگیزه برای آنان، احساس دیدهشدن و تعلق به روایتهاست.
بخش پایانی جلسه به ارائه و بررسی روایتی که مهندس هانیه دبیری برای «جام ارجان» تهیه کرده بودند اختصاص داشت. این ویدیوی ۴ دقیقهای تلاش داشت با زبانی داستانی، تصویری، و کودکانه، مخاطب کودک را به دورهای بسیار کهن از تاریخ ایران ببرد. تأکید شد که هدف این روایت، نه آموزش دقیق تاریخ باستان یا ارائۀ اطلاعات دانشگاهی، بلکه ایجاد ارتباط عاطفی کودک با مردمانی است که هزاران سال پیش در این سرزمین زندگی کردهاند و از طریق آثارشان با ما سخن میگویند.
در جمعبندی این بخش، تأکید شد که روایت جام ارجان، با وجود نیاز به اصلاحات جزئی، نمونهای برای آغاز مسیر روایتپردازی میراث فرهنگی به زبان کودک است؛ روایتی که هدف اصلی آن، برانگیختن حس تعلق، احترام به گذشته، و علاقهمندی به حفاظت از میراث فرهنگی ایران است.
جلسۀ بعدی گروه کودک در روز ۲۰ دی از ساعت ۸:۳۰ تا ۱۰:۳۰ برگزار خواهد شد.
چهل و نهمین جلسۀ گروه تخصصی متن برگزار شد
چهل و نهمین جلسۀ گروه تخصصی متن در روز چهارشنبه، ۲۶ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۱۵ـ۱۷ بهصورت حضوری و برخط برگزار شد. نشست با سخنان خوشامدگویانۀ دکتر طاهره شکری به اعضای گروه و اعلام دستور جلسه آغاز گردید.
در ادامه، آقای دکتر محمدرضا عسکرانی به موضوع بررسی باستانگرایی در دورۀ قاجار و پیامدهای آن برای هویت ملی و گفتمانهای مدرن در ایران پرداختند. بحث به موضوعاتی مانند کنشهای فکری، کتابهای درسی، و ارزیابی جایگاه ایران باستان در پروژههای ملیگرا و مدرنسازی اشاره داشت.
ایشان بیان داشتند: جریان باستانگرایی در دورۀ قاجاریه، نه یک تقلید صرف از غرب، بلکه واکنشی بومی به بحرانهای چندوجهی نظیر شکستهای نظامی، نفوذ استعمار، و فروپاشی مشروعیت سنتی بود. این گرایش با تمرکز بر شکوه ایران باستان، تلاشی برای بازتعریف «ایرانی بودن» در مواجهه با تلاطمهای مدرنیته محسوب میشد. دورۀ قاجاریه با بازنماییهای باستانی در تهران و استفاده از نمادها و تندیسهای باستانی مشروعیتبخشی سلطنت را آغاز کرد. سپس پیامدهای این دوره از منظر تاریخی و نقش دیپلماسی بررسی شد. از منظر تاریخی، این دوره بهعنوان نقطه عطفی در مواجهه با مدرنیتۀ اروپایی و ضعف داخلی ایران مطرح است: ضعف اقتصادی و سیاسی، جنگها و جدا شدن بخشهایی از خاک، و فشارهای استعماری همسایگان. در این شرایط، گرایش به نمادها و داستانهای باستانی برای بازسازی هویت ملی و مشروعیتبخشی به پادشاهی مطرح گردید. پیامد دیگر این دوره، نقش دیپلماسی و حضور سفرای اروپایی و آشنایی متقابل با تمدنها و واژههای غربی در شکلگیری گفتمانهای مدرن بود. در ادامه به محرک ها و عوامل شکل گیری باستان گرایی پرداخته شد:
• بحرانهای سیاسی: شکست در جنگهای ایران و روس و تضعیف اقتدار مرکزی، نخبگان را به سمت بازخوانی عظمت گذشته سوق داد.
• تأثیرات علمی و فرهنگی: آشنایی با تاریخنگاری علمی اروپا، ناسیونالیسم غربی و فعالیتهای ایرانشناسانی که ایران را مهد تمدن معرفی میکردند، در شکلگیری این حافظۀ تاریخی جدید نقش داشت. در این دوره کتابهای تاریخ سلاطین ساسانی و ترجمههای مرتبط با تاریخ ایران؛ انتشار کتابهای تاریخی برای مدارس و استفاده از این منابع برای تقویت هویت ملی؛ گفتمانهای مربوط به «ملت»، «قانون»، و «حقوق» از خارج وارد و در مسیر گفتمانی داخلی بازتفسیر شد. این جریان با چالشهایی همچون مخالفت روحانیت (بهدلیل تهدید هویت اسلامی) و هشدار روشنفکرانی نظیر دهخدا نسبت به افراط در گذشتهگرایی روبهرو بود. با این حال، باستانگرایی توانست از طریق نهادهایی مانند دارالفنون و بعدها با تلاشهای محمدعلی فروغی، به گفتمانی تأثیرگذار در نوسازی هویتی ایران تبدیل شود.
• اکتشافات باستانشناسی: یافتههای باستانشناسان غربی نظیر دیولافوا و دمرگان، بستری برای نگارش آثاری فراهم کرد که بر قانونمداری و خردگرایی باستان تأکید داشتند..
در پایان به این نکته اشاره گردید که در اندیشۀ سنتی، شاه دارای «فرۀ ایزدی» و مشروعیت او فراتر از ارادۀ مردم بود. ترور ناصرالدینشاه، این بنیان قدسی را فروریخت و نشان داد شاهی که باید نماد نظم کیهانی باشد، آسیبپذیر است. پس از این واقعه، باستانگرایی که زمانی در خدمت مشروعیت سلطنت بود، به ابزاری در دست مشروطهخواهان برای نقد استبداد و ترویج مفاهیمی چون «قانون» و «ملت» بدل گشت.
جلسۀ آتی این گروه تخصصی در روز چهارشنبه ۱۰ دی ۱۴۰۴ در دفتر ایکوموس ایران برگزار خواهد شد.
نشست نمایش و نقد فیلمهای میراث فرهنگی (۱۴)
مستند «جندیشاپور»
تهیهکننده کارگردان: پژمان مظاهریپور
فیلمبردار: بهروز سلیمانی
گویندۀ متن: میلاد فتوحی
صدا: مریم حقپناه
- زمان:دوشنبه ۸ دی، ساعت ۱۵ ـ ۱۷
- مکان: خیابان امیرکبیر، خیابان جاویدی، شمارۀ ۱۰۷، دفتر مؤسسۀ فرهنگی ایکوموس ایران
- ورود برای کلیۀ علاقهمندان آزاد است.
پیام تسلیت بهمناسبت درگذشت استاد جواد صفینژاد
مؤسسۀ فرهنگی ایکوموس ایران، درگذشت استاد جواد صفینژاد، پژوهشگر باسابقه و نامآشنای میراث فرهنگی ایران را به جامعۀ علمی کشور، دوستداران فرهنگ و میراث فرهنگی ایران، و خانوادۀ محترم ایشان تسلیت میگوید.
استاد صفینژاد در سال ۱۳۰۸ در شهر ری متولد شد. وی در سال ۱۳۳۶ درجۀ لیسانس تاریخ و جغرافیا و در سال ۱۳۴۰ درجۀ کارشناسی ارشد علوم اجتماعی را از دانشگاه تهران دریافت کرد و سالها بهعنوان استاد در دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه تهران به تدریس و پژوهش پرداخت.
پژوهشهای گسترده و پربار او در طول دههها فعالیت علمی، طیفی وسیع از حوزههای مرتبط با میراث فرهنگی، جغرافیای انسانی، نظامهای سنتی معیشت و آب، و تاریخ اجتماعی ایران را دربر میگیرد. بخشی از آثار ارزشمند او ـ که بهصورت مستقل یا با همکاری دیگر پژوهشگران منتشر شدهاند ـ عبارتاند از:
بنه (نظامهای زراعتی سنتی در ایران)؛ کاریز در ایران و شیوههای سنتی بهرهگیری از آن؛ نظامهای بهرهگیری از آب با تکیه بر قنات در جزیرۀ کیش؛ ۹۰ روز با مقنیان؛ مدیریت منابع آب: مسائل، تهدیدها، فرصتها؛ لرهای ایران (لر بزرگ، لر کوچک)؛ اماکن تاریخی ری؛ جامعهشناسی ایلات و عشایر ایران؛ اصول علم جغرافیا: جغرافیای محمد صفیخان؛ کتاب جهاننما: جغرافیای ایران و جهان؛ دومین اطلس جغرافیایی دورۀ قاجار؛ کوششی در آموزش خط سیاق به انضمام کتابهای درسی تعلیم سیاق؛ مبانی جغرافیای انسانی؛ نظام آبیاری سنتی در نائین؛ وصف خلیجفارس در نقشههای تاریخی؛ سفرهای سلیمان سیرافی از خلیجفارس تا چین؛ خلیجفارس در نقشههای کهن؛ پهنۀ جهان (تلخیص و بازنویسی حدودالعالم من المشرق الی المغرب)؛ کهنشهرها (تلخیص و بازنویسی مسالکالممالک)؛ واژهنامۀ قنات؛ تحلیل و تفسیر مجموعۀ اسناد روستایی و عشایری ایران؛ کشاورزی سنتی بر اساس اسناد جنوب تهران؛ نظامهای آبیاری سنتی در ایران؛ و طالبآباد (نمونهای جامع از بررسی یک ده).
استاد صفینژاد را بهدرستی «پدر مطالعات قنات در ایران» خواندهاند. یاد و نام او در حافظۀ علمی و فرهنگی این سرزمین ماندگار خواهد ماند.
چهل و هشتمین جلسۀ گروه تخصصی کودکان و میراث برگزار شد
چهل و هشتمین جلسۀ گروه تخصصی کودکان و میراث در روز شنبه ۱۵ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۸:۳۰ ـ ۱۰:۳۰ بهصورت حضوری و برخط در دفتر مؤسسۀ فرهنگی ایکوموس ایران برگزار شد. نشست با خوشآمدگویی دکتر مهدی حجت، رئیس ایکوموس ایران، و بررسی روند تدوین آدابنامه، شیوۀ مواجهه با مخاطب کودک، و برنامهریزی برای تولید و انتشار محتوای مرتبط با میراث فرهنگی در سامانۀ شاد برگزار شد.
در ابتدای جلسه وضعیت دریافت نظرات اعضا دربارۀ آدابنامه بررسی شد و مقرر گردید تدوین آدابنامه بدون توقف و مطابق برنامه ادامه یابد. در ادامه، بر لزوم حضور هدفمند، مستمر و برنامهریزیشده در سامانه شاد تأکید و عنوان گردید انتشار محتوای شتابزده و بدون پشتوانه میتواند به کاهش اثرگذاری و خدشهدار شدن اعتبار مجموعه منجر شود. رعایت اصول حقوقی و اخلاقی، دقت در صحت اطلاعات، پرهیز از نقض کپیرایت و ارزیابی کیفی آثار پیش از استفاده، از محورهای مهم جلسه بود.
در بخش محتوایی، تولید محتوای ساده، کوتاه، جذاب و متناسب با زبان کودک با بهرهگیری از تصویر، ویدیوهای کوتاه، روایت، داستان و شعر مورد تأکید قرار گرفت. تمرکز بر مفاهیم ملموس معماری و میراث فرهنگی و استفاده از پرسش برای جلب مشارکت ذهنی کودک از رویکردهای پیشنهادی بود. اعضا بر این امر که پرسشها باید ساده، کوتاه، قابلفهم و برانگیزانندۀ تفکر باشد و کودک را به مشارکت ذهنی دعوت کند، نه اینکه صرفاً پاسخهای آموزشی مستقیم ارائه دهد، و اینکه هدف نهایی محتوا، شکلدهی نگاه، قضاوت و تجربۀ کودک نسبت به میراث فرهنگی است، نه انتقال صرف اطلاعات، توافق نظر داشتند.
در ادامه، ظرفیت استفاده از منابع موزهای، مستندها و آرشیوهای تصویری برای تولید محتوای آموزشی کودک بررسی گردید. این منابع باید بازتولید شوند و متناسب با زبان کودک ارائه گردند. همچنین بر تنوع قالبهای محتوایی و توجه به گروههای سنی مختلف کودک در برنامهریزی انتشار تأکید شد.
جلسۀ آتی این گروه تخصصی در روز شنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۴ برگزار خواهد شد.
